Zdjecie zrobione przez Mateusza Waligore podczas wyprawy "Before it's gone" Indie. Laddakh Jeżeli miałbym wskazać jeden moment, w którym Świat i mój Zew stanęły naprzeciw siebie, choć nie wierzę w bajki o przełomowych chwilach, to byłby to telefon od Mateusza Waligóry. Zaproponował mi serię wypraw dla National Geographic Polska. I coś we mnie kliknęło. Nie romantycznie. Nie filmowo. Po prostu jasno. W ciągu kilku minut wiedziałem, że to, co budowałem przez lata, nie jest moje

Zdjecie zrobione przez Dominika Szczepanskiego podczas wyprawy do Chiribiquette, Kolumbia. 2015 Był we mnie jednak drugi głos. Ten, któremu dawałem więcej uwagi, bo tego wymagało życie. Bo tak powinno wyglądać normalne życie. Ustatkuj się. Kariera. Żona. Bezpieczeństwo. Wszyscy tak robią. Dlaczego chcesz inaczej? To niebezpieczne. To nie ma sensu. Ten głos nie był silniejszy od zewu przygody. Był po prostu wspierany przez świat. Rozdarcie trwało latami. Z jednej strony wymaga

Zanzibar. 2022 Potem pojawiło się życie. Moje własne. Szkoły, ludzie, pęd za tym, co wydawało mi się dobre i co, jak sądziłem, sprawi radość innym. Zapomniałem o sobie. O Masajach.Goniłem za dziewczynami, karierą. Pojawiało się coraz więcej wymagań innych, a coraz mniej było mnie we mnie. Afryka jednak została. Cicho, pod powierzchnią. W przypływie młodzieńczego buntu zrobiłem sobie tatuaż. Nie był to pierwszy, ale pierwszy, który coś znaczył. Wytatuowałem Afrykę na lewej łop